Delen     Populaire blogs     Volgende blog Ľ
Blog maken     Inloggen
_
_
GOOILAND
Geschiedenis van Gooiland van 900 tot 2007
_
Home__Weblog__Prikbord__Fotoblog__Videoblog__Foto's__Links__Gastenboek__Vrienden__Zoeken__Tip__Login
_

Welkom op mijn Weblog


http://gooiland.vijftigplusser.nl/?page=article&warticle_id=44460



Mijn Profiel

gooilander
Ik ben nu offline

• Mijn profiel
• Privť bericht sturen
• Als vriend toevoegen

Toevoegen als weblog vriend






Zoeken in Google
_



CategorieŽn Overzicht




Laatste Weblog artikelen




Fotoboeken


FAMILIE (2)
_
ERFGOOIERS (89)
_

FAMILIE (1)
_
FAMILIE (1)
_






Weblog Vrienden


Nog geen weblog vrienden toegevoegd.



Gastenboek berichten

David Hughes
20 oktober 2017 07:22
_
Heb je dringende leningen nodig om je financiële problemen op te lossen? Indien geïnteresseerd; neem dan contact met ons op via; E-mail: Paydayloans@li ve.com Telefoon: (512) 850-4970

Lieneke Opmeer
08 juni 2017 10:00
_
Deze pagina kwam tegen toen ik op zoek was naar de familie Majoor en met name Machiel Janszoon Majoor uit Laren. Hij is mijn overgrootvader, zijn dochter Engelina is mijn oma. Ik ben ook vernoemd naar haar. Verder ben ik heel erg benieuwd of er meer informatie over mijn overgrootvader bekend is. lienekeopmeer@ hotmail.com

Hans Klinkenberg
25 maart 2016 20:58
_
Joaox@live.nl




Watskeburt Op 50plusser.nl

Door Shyne om 06:53
_
Nieuwe Club forum reactie geplaatst

Door joop3232 om 06:48
_
Nieuwe Reactie geplaatst

Door Keesvi om 06:47
_
Keesvi Online

Door Rosalina42 om 06:38
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door joop3232 om 06:38
_
Joop3232 Online

Door Rosalina42 om 06:38
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door Rosalina42 om 06:37
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door Rosalina42 om 06:36
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst





_

Andere artikelen



HERINNERING AAN DE GROTE RAZZIA VAN NAARDEN 24-10-1944


Aanplakplakkaat RAZZIA

Razzia 24-10-1944 te Naarden


Als 11 jarige jongen heb ik ( F.J.J. de Gooijer) gezien hoe een afdeling van de beruchte Hermann Goering troepen via de 'Doorbraak' de Vesting binnen marcheerde. Het was de eerste keer dat ik jonge Duitse frontsoldaten zag. Tussen hun koppels en in hun laarzen staken steelhandgranaten. Jaren later kwam ik er achter, dat het niet bepaald lieverdjes waren. Deze soldaten behoorden tot de eenheid die had huisgehouden op zondag 1 oktober in het dorp Putten. Mogelijk waren het dezelfde beulsknechten, die nog geen maand te voren de mannelijke bewoners van Putten wegvoerden. Bijna al deze mannen vonden in Duitsland de dood, terwijl zij de bezetter geen strobreed in de weg hadden gelegd.

In deel 1 over de razzia beschreef de conciërge van het Burgerweeshuis in zijn dagboek het verloop van de gebeurtenis op 24 oktober 1944. Ook mijn oudere zus, mevr. C. (Inie) de Gooijer, beschreef haar belevenis van die dag. Zij verbleef, samen met haar zus Mevr. J. (Annie) de Gooijer, in de boerderij van haar grootmoeder de Weduwe Klaasje de Gooijer-Krijnen. Deze boerderij ligt op de hoek van de Gansoordstraat en de Pijlstraat.


_______________________________


UIT DAGBOEK VAN MEVR. C.E.M. (INIE) DE GOOIJER

(Bussumertraat 29 - Naarden)

Naarden Dinsdag 24-10-1944

Al vroeg wakker. Annie zegt: “ Ik wou dat we er uit (uit bed) konden, maar het is toch te donker om wat te doen“. Om half zeven 's morgens erg rumoerig op straat. Annie gaat kijken, komt weer terug, want er staat een iemand (Duitse soldaat) op de hoek. Horen weer mensen praten. Mannen van 17 tot 50 jaar aanmelden. (stond op aanplakbiljetten) Annie ging het gauw bij tante Annie (de Gooijer-Ikking) en ome Jan (de Gooijer) zeggen. ( dit gezin met kleine kinderen woonde in de Pijlstraat) Tante Annie kwam bij opoe. (Klaasje de Gooijer-Krijnen) Ik stond klaar om naar de kerk te gaan, maar tante Annie zei "ga maar met mij mee". De meeste mannen wilden onderduiken, maar ze maakten elkaar bang en zo zijn er maar weinigen die zich niet gemeld hebben.
Oom Jan (de Gooijer) had gewoon zijn klompen en oude broek aangedaan en dacht : "misschien hoeft een boer niet". Maar even later kwam Dien de Groot (oudste dochter van Dik de Groot van de groentewinkel in de Peperstraat) zeggen dat tante Annie een deken, pannetje, lepel en vork enz moest brengen. (naar de Lange Bedekte Weg) Toen kwam tante Annie weer terug, ze was de helft vergeten, scheergerei, kam.
[ Er ging aan vooraf]
Er stond een mof voor de voor en aan de achterkant van Pijlstraat. Ome Jan durfde het huis niet uit. Toen was er luchtalarm, iedereen ging de straat op en ome Jan stapte de straat op of er niets aan de hand was, naar opoe toe. [In de hooiklamp hadden de ooms een onderduikplaats gemaakt. Oom Jan werd direct in de Pijlstraat aangehouden door een Duitse soldaat]

Naarden, woensdag 25-09-1944
Allen praten nog over gisteren. Iedereen heeft spijt dat de mannen gegaan zijn.

Naarden, donderdag 26-09-1944

Veel vrouwen naar Amersfoort. 's Avonds vijf uur terug, geen goede berichten. Huilende vrouwen daar de mannen niet meer in Amersfoort zijn.

__________________________________

Enkele jaren later schreef ik op school een opstel over de razzia:

SPANNENDE DAGEN.
Ja, het waren spannende dagen, die oorlogsdagen. Als men 's avonds slapen ging, wist men niet of men de volgende ochtend nog zou ontwaken en al was dit zo, dan nog kon er overdag van alles gebeuren.
Vooral op het einde van de bezetting hielden de Duitsers erg huis. Razzia's waren toen aan de orde van de dag. Ook in ons stadje Naarden werd een razzia gehouden. 's Morgens vroeg ging mijn vader zoals gewoonlijk melken. Zijn weiland lag buiten de vestingstad. Daar wij in de Vesting woonden, reed hij over een van de weinige toegangswegen van de Vesting naar zijn land. Bij de uitgang van de stad bemerkte hij enige wachtposten, maar daar lette hij weinig op, die waren er wel meer. Op het weiland aangekomen deed hij zijn dagelijks werk en keerde dan naar huis terug. Dit was ongeveer twee uur later. De dienaren van het "DUIZENDJARIG RIJK", hadden in die tussentijd alle toegangswegen naar de vestingstad afgezet. Mijn vader, die boven de leeftijdsgrens van de razzia viel, lieten ze door. Enige jongemannen, die Naarden in of uit hadden willen gaan, waren bij elkaar gedreven. De mensen in de stad, die op aanplakbiljetten de razzia zagen afgekondigd, werden bevreesd. Er stond op, dat alle mannen tussen zeventien en vijfenveertig jaar zich naar een bepaald punt moesten begeven. Velen deden dit, terwijl anderen een schuilplaats opzochten. Ons erf bood hiervoor gelegenheid te over. Al gauw was dit aan enkelen bekend en dezen zochten dan ook daar een schuilplaats. In allerijl werden er primitieve schuilplaatsen in elkaar gezet. Intussen rukten van alle kanten "Hermann Goeringtroepen" Naarden binnen. Zij waren goed uitgerust en tot de tanden bewapend. Al gauw deden er geruchten de ronde dat deze moffen erg huis hielden en weldra hoorden ook de moeders en vrouwen van de onderduikers dit. Huilend smeekten zij hen, zich te melden. De meeste gaven hieraan gehoor en verlieten hun schuilhoeken. Ook bij ons op het erf verlieten de mannen en jongens hun schuilplaatsen en gingen zich melden. Een van hen is nooit teruggekomen en is in Arnhem gestorven, waar hij heengezonden was.
Bij mijn grootmoeder had een neef van mij zich in het hooi verstopt. De Duitsers kwamen en dreigden in het hooi te zullen schieten, in de veronderstelling dat mijn grootmoeder dan een eventuele schuilplaats zou wijzen. Doch ondanks haar ouderdom wist zij haar kalmte te bewaren en zei dat zij dit maar moesten doen. De Duitsers deden het niet en gingen verder.
Ondertussen hadden de mannen zich op de hier voor aangewezen plek verzameld. Ze moesten daar tot de middag wachten. Tenslotte vertrokken zij te voet in de richting van Amersfoort, uitgeleide gedaan door moeder, vrouw en kinderen. Niemand wist of men ze nog ooit terug zou zien.
___________________

Onder het opstel schreef mijn leraar: "Vertel wat je zelf beleefd hebt". Zijn waardering was een 6 min. (Het hele gebeuren had ik als 11 jarige jongen mee gemaakt - de schrijfstijl was in die periode gebruikelijk)

___________________________________________


F.J.J. de Gooijer



De opgepakte mannen werden verzameld op deze plek op de KORTE BEDEKTE WEG


Artikel links



Geplaatst op 28 maart 2016 12:34 en 1306 keer bekeken



Deel dit artikel via:





_
R
eacties van leden


Je reactie
Naam   Gast
Reactie   
  _
Captcha_Beveiligingsvraag

Welk dier is dit?
_





_
Gast  28 mrt 2016 17:50
Ellen de Boer-Eijpe, mijn Oma vertelde dat ze een huibezoek deden, mijn Ooms waren verstopt boven op zolder, de Duitser moest iets gehoord hebben, dr aside zich om naar de andere en zei dat Hij buiten moest wachten. Toen haalde hij zijn portemonee uit zijn zak en liet zijn vrouw en kinderen zien. Toen is Hij weg gegaan. ALS kinderen speelde we wel op zolder en wisten van de verstop ruimte en zelfs voor een kind was het Klein.

Gast  29 mrt 2016 16:17
De jongen die in het werkkamp Arnhem gestorven is was mijn 18 jarige broertje Karel. Mulder. Hij is toen daar begraven maar na de oorlog herbegraven op het kerkhof van Naarden Zijn naam staat op het familiegraf.
_





_
Gast  29 mrt 2016 16:37
Aanvulling: het is jammer dat de graven ernaast geruimd zijn. Daar lag namelijk mijn nichtje Bets Frakking die de mannen in Arnhem bezocht had en doodziek terugkwam. Ze bezweek aan een zware longontsteking. Ook daar het graf van Gerard Bak die in onze straat vluchtte en werd dood geschoten. Het rijtje was een monumentje van die vreselijke tijd.