Delen     Populaire blogs     Volgende blog Ľ
Blog maken     Inloggen
_
_
GOOILAND
Geschiedenis van Gooiland van 900 tot 2007
_
Home__Weblog__Prikbord__Fotoblog__Videoblog__Foto's__Links__Gastenboek__Vrienden__Zoeken__Tip__Login
_

Welkom op mijn Weblog


http://gooiland.vijftigplusser.nl/?page=article&warticle_id=44460



Mijn Profiel

gooilander
Ik ben nu offline

• Mijn profiel
• Privť bericht sturen
• Als vriend toevoegen

Toevoegen als weblog vriend






Zoeken in Google
_



CategorieŽn Overzicht




Laatste Weblog artikelen




Fotoboeken


FAMILIE (1)
_
FAMILIE (2)
_

ERFGOOIERS (89)
_
FAMILIE (1)
_






Weblog Vrienden


Nog geen weblog vrienden toegevoegd.



Gastenboek berichten

David Hughes
20 oktober 2017 07:22
_
Heb je dringende leningen nodig om je financiële problemen op te lossen? Indien geïnteresseerd; neem dan contact met ons op via; E-mail: Paydayloans@li ve.com Telefoon: (512) 850-4970

Lieneke Opmeer
08 juni 2017 10:00
_
Deze pagina kwam tegen toen ik op zoek was naar de familie Majoor en met name Machiel Janszoon Majoor uit Laren. Hij is mijn overgrootvader, zijn dochter Engelina is mijn oma. Ik ben ook vernoemd naar haar. Verder ben ik heel erg benieuwd of er meer informatie over mijn overgrootvader bekend is. lienekeopmeer@ hotmail.com

Hans Klinkenberg
25 maart 2016 20:58
_
Joaox@live.nl




Watskeburt Op 50plusser.nl

Door tteun om 22:53
_
Tteun Online

Door Briesje om 22:52
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door nenne13 om 22:50
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door Briesje om 22:45
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door Riekje52 om 22:40
_
Nieuwe Fotowedstrijd foto toegevoegd

Door Riekje52 om 22:40
_
Nieuwe Fotowedstrijd foto toegevoegd

Door Riekje52 om 22:39
_
Riekje52 Online

Door ruudriekje om 22:39
_
Nieuwe Fotowedstrijd foto toegevoegd





_

Andere artikelen



ONDERDUIKER UIT ROTTERDAM


Februari 1945: Ouders 25 jaar getrouwd tijdens Hongerwinter.

Razzia's

In het laatste kwartaal van 1944 ging de Duitse Wehrmacht over tot grootschalige razzia's op jongens en mannen van 17 tot 50 jaar.
23 Oktober was Hilversum en 24 oktober waren Bussum en Naarden hun doelwit. Vooral in de Vesting Naarden zat iedereen in de val. Het scheelde maar weinig of mijn vader was, ondanks zijn 53-jarige leeftijd, meegenomen. Dankzij ‘onmisbaarheid in verband met de voedselvoorziening' kwam hij vrij. Degenen, die toen zijn meegevoerd kunnen deze mensenjacht beter beschrijven. Nadat het Duitse leger deze 'acties' beproefd had in kleinere en middelgrote steden, was Rotterdam aan de beurt. Hier werden, op vrijdag 10 en zaterdag 11 november, bij een grootscheepse razzia 50.000 mannen vastgenomen. Een groot deel van hen werd nog dezelfde dag afgevoerd, te voet, per schip of per trein.

Treintransport

Bij de treintransporten werden mannen in goederen- en veewagens gepropt. Zwaar bewaakt vertrok de trein met de hongerende en dorstige 'passagiers' in overvolle smerige wagons. De langdurige reis, gevolg van de heersende wantoestanden en omwegen, werd soms onderbroken. De plaatselijke bevolking maakte daarvan gebruik om voedsel en drinken te brengen. In Hilversum konden op die manier 600 mannen met behulp van de omwonenden ontsnappen. Hoe zo'n treinreis verliep beschrijft
é é n van de mannen aldus:

‘K. was Zaterdag 11 November uit Rotterdam vertrokken en kreeg 's Zondags van de bevolking in Naarden-Bussum eten en drinken. Dezelfde dag reden demannen van zijn trein verder. Ze kregen niet eerder dan Dinsdag 14 November in Hagen (Dld.) een beker koffie en een bordje soep. (grauw water) De volgende dag, eveneens te Hagen, werd nogmaals een bord soep verstrekt. Op de verdere tocht kreeg men niet eerder dan op 17 November 's avonds in Neurenberg 2 broodjes (kuch) voor 3 man‘.

De Rotterdammers plaatsten de onderstaande advertentie in de Naarder Courant.
____________________________________________________

12 Nov. 1944

Hartelijk dank aan de Naarden-Bussummers
voor de vele goede en groote gaven aan de RotterdammersWagon No. 58881.

____________________________________________________

Hieronder volgt het relaas over zo’ Rotterdammer, met als eindbestemming van zijn reis Naarden-Bussum.

Ontsnapping te Naarden-Bussum

Bovengenoemde trein met Rotterdammers stopt in Naarden, achter de Juliana van Stolberglaan. Mensen uit Bussum en Naarden snellen toe om te helpen.Ook mij achttienjarige zus Corrie is aanwezig.
Uit de trein komt een grote groep mannen, begeleid door zwaar bewapende Duitsers. De troep, die langs sjokt, blijkt op weg te zijn naar het Majellaziekenhuis. Ze hebben zich ziek gemeld.Een kans om afgekeurd te worden maken ze niet bij de wehrmachtartsen. Veel vrouwen lopen met de droeve stoet mee. Een jongen van achttien jaar klampt mijn zus aan. Hij fluistert haar toe dat hij niets mankeert. Daarna gaat alles snel in z'n werk. Een wildvreemde mevrouw staat spontaan aan Corrie haar fiets af.
(in de hongerwinter een noodzakelijk en onontbeerlijk vervoermiddel) Ze neemt zelf de koffer met kleren van de jongen over, zodat hij minder in de gaten loopt. Onopvallend springt de jongen achterop de fiets. Corrie rijdt met hem naar Vesting Naarden.
Een kwartier later stapt een verkleumde jongeman onaangekondigd onze boerderij binnen. Hij stelt zich voor als Jaap van Dijk en hij is welkom. Eerst valt hij aan op het aangeboden voedsel. Daarna vertelt onze nieuwbakken onderduiker over de grote razzia in Rotterdam.

De onderduik

Om Jaap's ouders gerust te stellen wordt door ons contact gezocht met ons kennisje Henny, die in de Maasstad woont. Als dertienjarige, is zij voorjaar 1940 bij ons geweest als 'Rotterdammertje', na het grote bombardement aldaar. Veiligheidshalve lichten wij de familie Van Dijk via Henny in. Ook doen we voorzichtige pogingen om de, toen kostbare, fiets weer terug te geven. Een vage advertentie wordt in de Gooi en Eemlander geplaatst.
________________________________________________________

Wil dame met pakje, die aan 2 meisjes Zondag 12 Nov. teNaarden fiets leende, zich vervoegen St. Annastraat 41 Naarden?_______________________________________________________

Een reactie blijft uit, zodat Jaap ook zijn koffer met kleren nooit terug ziet. Naast Jaap hebben we nog drie jonge evacués uit Gennep in huis. Er moeten dus heel wat monden gevoed worden. Jaap probeert wel behulpzaam te zijn bij de aanmaak van brandhout. Daartoe worden boomstammen op de zaagbok tot blokken gezaagd en vervolgens met de bijl gekloofd. Kolen zijn er niet meer en de gasvoorziening is 1 november gestopt.
Ook lost Jaap soms é é n van ons af bij het eentonige karnen. De room uit de zure melk wordt in een melkbus tot boter gestampt. Als stamper dient een houten schijf voorzien van gaten,bevestigt aan een lange stok.
Het meeste boerenwerk vergt echter handigheid en ervaring. Van de kleine hoeveelheid roggeschoven op de slietenzolder, moeten er regelmatig enkele met de hand gedorst worden. ( hanteren van een dorsvlegel, een voor de oorlog uitgestorven stiel)
In een wan wordt het kaf van het koren gescheiden. De ratten in het roggestro vreten niet alleen een deel van de oogst op, ze vervuilen het ook. ‘s Avonds worden dan ook de roggekorrels, bestemd voor de ochtendpap, op de tafel uitgespreid. Rondom de tafel zitten de opgeschoten jongelui, waaronder Jaap, de rattenkeutels stuk voor stuk te verwijderen. Voor de verlichting zorgen brandende drijvertjes in met patentolie gevulde schaaltjes, want de elektriciteit is sinds 10 oktober in Noord Holland afgesneden. Zo samen is het toch nog gezellig. Zelfs oudere buurjongens, ontkomen aan de Naardense razzia, trotseren de spertijd om ook aanwezig te zijn. Soms blaast iemand de verlichting uit en geeft steevast de schuld aan de jongste zoon des huizes. Onder het uitzoeken door wordt erover van alles gekletst, vooral over het verloop van de oorlog. Soms circuleert er een illegaal blaadje of een op de Meent gevonden 'Vliegende Hollander'.
De avonden duren echter nooit lang, we gaan vroeg naar bed. 's Morgens, voor dag en dauw, moet de kostwinner op om de koeien te melken. Bovendien moet spaarzaam worden omgesprongen met de kleine hoeveelheid hout voor de kachel.
Voor onderduiker Jaap is dit een heel ander leven dan hij in de stad gewend is.

Onder het paardenvolk

In deze periode hebben de Duitsers van de Vesting een paarden-lazaret gemaakt. Gewonde paarden worden hier opgelapt. Alle militaire loodsen staan vol paarden. Een aantal wordt in bruikleen gegeven aan vestingboeren, waarvan de Duitsers de gezonde paarden gevorderd (gestolen) hebben. Twee van deze oorlogsinvaliden staan in onze paardenstal. Deze patiënten worden regelmatig door een militaire veearts gekeurd. Ook oudere Oostenrijkse hospikken van het paardenvolk houden een oogje in het zeil. Ze komen bij ons niet verder dan het erf en de stal, maar toch raken we noodgedwongen met hen in contact. Ook onze onderduiker. De soldaten hebben we wijs gemaakt dat Jaap é é n van de zevenhonderd evacué es is, die in Naarden zijn ondergebracht.
Als HBS-er spreekt Jaap een aardig mondje Duits. Door zijn branie laat hij zich verleiden tot een dolle stap. Hij gaat met é é n van de soldaten mee naar het hol van de leeuw, de Promerskazerne. Na ‘spertijd’ wordt hij teruggebracht. Vol bravoure bluft hij, samen met de soldaat, nota bene naar de Engelse zender geluisterd te hebben.

Na een wekenlang verblijf op onze boerderij, verlangt Jaap naar huis. Via de illegaliteit wordt hij naar Rotterdam gebracht. Dezelfde dag waarop Jaap vertrokken is, komt zijn vader bij ons aan. Hij heeft een afschuwelijke koude reis achter de rug. Eerst met de boot naar Amsterdam en van daar lopend naar Naarden. Als voedsel voor onderweg heeft hij een weckpot met bruine bonen meegenomen. Twee dagen blijft hij bij ons om bij te komen, daarna gaat vader Van Dijk op de 'geleende' fiets naar huis.

De rekruut

Na de bevrijding horen we de eerste jaren niets meer van onze onderduiker en zijn ouders. In het garnizoensstadje Naarden vinden veranderingen plaats. Na de Duitse bezetters verlaten nu ook de Frans-Canadese bevrijders de Promerskazerne.
Maart 1946 verrijst op het Promersplein een schutting. Men zegt dat in de 'Promers' gevangen SS-ers komen. De gedetineerde NSB-vrouwen uit deWeeshuiskazerne worden in februari per boot op transport gesteld naar Weesp.
De 'Weeshuis' wordt ingericht om dienstplichtigen op te leiden voor hun 'taak' in Indonesië. De eerste lichting verlaat 29 oktober Naarden om ingescheept teworden.
Een neef ligt als dienstplichtig sportinstructeur in de Weeshuis en vertelt dat bij de nieuwe lichting veel Rotterdammers zijn. En warempel, zondag 17 november staat onze voormalige onderduiker voor de deur (praktisch 2 jaarna zijn eerste komst). Jaap is rekruut en mag de kazernepoort niet verlaten. Hij heeft echter een verlofpasje om op eigen gelegenheid een uurtje naar zijn kerk te gaan (lotgenoten van grotere kerkgenootschappen kennen die vrijheid niet, ze worden onder geleide afgemarcheerd naar hun kerk). In plaats van de kerk bezoekt hij ons. In de kamer heft hij een klaagzang aan over de zware opleiding. Zoiets valt verkeerd bij mijn vader en die zegt: "Ben jij nou een Hollandse jongen?"
Een paar dagen later komen ook de ouders Van Dijk bij ons op bezoek. Ze willen de kapitein van Jaap spreken over alles wat hun zoon wordt aangedaan. Bovendien zullen ze alles ondernemen om hun 'enigst kind' in Nederland te houden.
Het gevolg is, dat Jaap voor de tweede maal de dans ontspringt. Indonesië heeft hij nooit gezien en wij hebben niets meer van hem vernomen.

------------------------------------------
Afbeeldingen:
1. Ouders 25 jaar getrouwd tijdens hongerwinter

2. Naarder Courier 15-11-1944 met oproep geleende damesfiets

3. Duits officier vordert ons paard

4. Karnen ondanks verbod

5. Zus Corrie in 1947 met hondje Toppy

6. Zus Corrie met broer Nico. Omstrreks 1947

7. Kazerneplein Weeshuis in 1946
__________________________
Bronnen :
- B.A. Sijes: Razzia van Rotterdam

- M. de Gooijer-Post: Brieven aan haar zoon Nico in 1946__________________________________________
DE OMROEPER, juli 1993, jrg. 6, nr. 3
F.J.J. de Gooijer
http://gooijer.netfirms.com/
http://gooijer.nl.jouwpagina.nl/
Zie ook: http://german-occupation.blogspot.com/




_____________________________________

OVERZICHT GOOISE GESCHIEDENIS


http://www.blogger.com/profile/03693045962620150349


http://www.blogger.com/profile/03700167267440969917



Naarder Courier 15-11-1944: Oproep geleende damesfiets


Duits officier vordert ons paard


Karnen ondanks verbod


Zus Corrie in 1947 met hondje Toppy


Zus Corrie en broer Nico. Omstreeks 1947


Kazerneplein


Kazernepoort Weeshuiskazerne in 1946


Artikel links



Geplaatst op 19 februari 2015 14:18 en 6035 keer bekeken



Deel dit artikel via:





_
R
eacties van leden


Je reactie
Naam   Gast
Reactie   
  _
Captcha_Beveiligingsvraag

Welk dier is dit?
_





_
Benneke  
08 feb 2008 17:22
Hoi Frans, weer een interessant artikel over het laatste jaar van de oorlog. Uit overlevering weet ik dat ook op het goederenemplacement aan de Westergracht in Haarlem een massale ontsnapping van Rotterdammers is geweest.

Benneke

Gooilander  
08 feb 2008 18:55
Hallo Benneke,
Volgens een krantenberichtje, dat jaren na de oorlog verscheen, zouden er in Hilversum veel Rotterdammers zijn ontsnapt. Of dat bericht juist was, weet ik niet.
Als jongen van 11 jaar ben ik ook gaan kijken naar die trein die gestopt was in de buurt van station Naarden-Bussum. Mijn zus heeft die jongen meegenomen toen het schemerde of donker was. Het is moeilijk om aan de weet te komen om welke tijd de 'spertijd' inging.
Het is jammer dat er niet veel dagboeken openbaar zijn. Ik bezit wel een dagboekje van een andere zus. Daar staan korte notities in. Veel mensen hadden geen tijd (en de fut) om een dagboek bij te houden.
groeten,
Frans
_





_
Benenalie  
09 feb 2008 17:00
Hallo,

Heel indrukwekkend het lezen van dit verhaal.
Ik weet dat mijn ouders(dat vertelden ze vaak),heel veel onderduikers en thuis aan boden.
s'Avonds moesten ze bij de ijssel staan,waar ze dicht bij woonden,om de onderduikers op te halen!!Mijn moeder vertelde altijd,dat wanneer de divan die ze destijds hadden praten kon.........!!!En dat terwijl ze in een blok van drie woonden...met aan beide kanten..nsb'rs!!
Ik ben trots dat mijn ouders dit hebben gedaan...ze hebben veel mensen geholpen!!

Fijn weekend..gr Alie

Agaaths-weblog  
09 feb 2008 19:03
Frans, ook wij hadden Joodse onderduikers, boven de schuifdeuren zat een ruimte, waar 2 mensen inkonden en dat deden mijn ouders natuurlijk ook, prachtig verhaal het is de eerste keer dat ik hoor dat de mensen op transport eten kregen onderweg,li gr agaath
_





_
Gooilander  
09 feb 2008 21:03
Hallo Agaath,
In je gastenboek heb ik al een reactie geschreven. -- Voor alle duidelijkheid: De meeste Joodse mensen waren begin 1943 al vermoord in concentratiekampen. Het was zeer moedig van je ouders om Joodse mensen te verbergen. --
Ik schrijf over 1 van de 50.000 Rotterdammers die gevangen werden genomen bij de grote razzia in november 1944. In die periode lag het front langs de Rijn en de Maas. Het Duitse leger wilden geen massa mannelijke stedelingen vlak achter hun rug. Om die reden werden de Rotterdamse mannen afgevoerd en niet de Amsterdammers.

Hartelijke groeten,
Frans

Gizmoenbeertje  
10 feb 2008 08:11
Indrukwekkend.... dat heeft grote impact... toch moeten die verhalen verteld blijven worden... kan je niet voorstellen dat die mensen geen eten en drinken kregen op transport... als je daar over nadenkt.....
Bizarre tijden toen... maar misschien ook nu toch ook, maar dan een beetje anders.... groeten, Lia
_





_
Vlinder49  
10 feb 2008 16:46
Heel indrukwekkend,je snapt niet dat een mens zoveel kan ondergaan en zoveel kan meemaken.
Bedankt Frans voor je reactie .
Ik ga het zeker lezen.
Het is nu heel koud in China,vooral voor oude en zieke mensen.

gtoetjes van Gerry

MOONSHINE  
12 feb 2008 17:26
Denk ik, ik ga even bij Frans kijken en waarempel een verhaal. Met belangstelling gevolgd. En wat Lia zegt, het moet worden verteld ter lering.
Hartelijke groet Jack
_





_
Gooilander  
12 feb 2008 19:11
Hallo Jack,
Op je weblog heb ik een reactie achtergelaten.
groeten,
Frans

Hera  
06 mei 2010 00:25
Frans, ik ga dit verhaal zeker lezen, alleen nu even nog niet.... nu is het even meer denken aan de dingen die mijn ouders meegemaakt hebben... en ik zijdelings..... maar ik wil je gewoon even laten weten dat het me zeker interesseert!
_





_
Gooilander  
06 mei 2010 13:29
Dag Hera,

Bij de laatste dodenherdenking op 4 mei 2010 heeft de Rotterdamse burgemeester aandacht geschonken aan het wegvoeren van de 50.000 mannen en jongens. In andere jaren is hier geen of weinig aandacht aan besteed. Mijn zus, die in 1944 die jongen redde, is nu zwaar ziek. Voor haar redding heeft ze alleen een beleefd bedankje gekregen van de ouders van die jongen.

hartelijke groet
Frans

Hera  
09 mei 2010 22:15
Inmiddels heb ik ook dit gelezen en het raakt mij heel diep. Ik ken de verhalen uit die tijd - , en elke keer bij het lezen ervan ben ik me ervan bewust hoeveel men geleden heeft en angsten uitgestaan. Is mij uiteraard ook heel goed bekend van mijn ouders.
_





_
JandeBloois  
05 mei 2011 17:18
Heel mooi om te lezen, zulke verhalen. Misschien is het een goed idee, deze verhalen vast te leggen voor het nageslacht. Samen met een vriend film ik deze levensverhalen. Kijk gerust eens naar voorbeelden en bedankbrieven op http://www.levensverhalen.tk

Gooilander  
05 mei 2011 18:58
JandeBloos,

Straks zal ik een kijkje nemen.

groet
Frans de Gooijer
_





_
Ofsen  
05 mei 2011 20:58
interessant maar ook vreselijk. dat er zoveel uit rotterdam zijn meegenomen wist ik niet. ik ken de nederlandse verhalen wel maar zat toen niet in nederland. in ieder geval. oorlog alleen maar verliezers. wanneer leert de mensheid (overheden) nu eens dat oorlog alleen maar vernietigd en iedereen de verliezer is. in indie heeft mijn vader, kapitein KNIL, heel wat mensen de rimboe in kunnen loodsen, konvooien van jappen kunnen opblazen. toen hij gepakt werd, werd hij gemarteld. daarna in zijn blootje vastgebonden aan een brug en een nacht in het ijskoude water gehangen. de tweede marteling was vastbinden op een vlot in de zee. op 2 meter achter de zandbank zwommen haaien. hij beschreef nog een marteling. eerst sloegen ze hem met een rotan stok inelkaar. trokken zijn kleren uit bonden hem als een varken vast en legden hem boven een kampvuur en draaiden hem als een spit enkele keren rond. zijn huid verbrande zwart. gelukkig heeft de arts op het kamp hem geholpen maar zijn benen waren nog steeds zwart toen hij 88 was. ik heb niet alles gelezen Frans want dan schieten mijn gedachten weer naar de kampen. oorlog haalt de beest in de mens naar boven.

Gooilander  
06 mei 2011 19:23
Dag Ofsen,

Het leed wat de jappen hebben berokkend wordt niet vaak vermeld in de media. Tijdens WO II werden in een adem genoemd: Hitler, Mussolini en de Japanse Keizer. Het is begrijpelijk dat de Amerikanen de keizer op zijn troon lieten zitten. Schandalig is de houding van de koninklijke familie (en de toenmalige regering) om de Japanse Keizer in Nederland te ontvangen.
Beatrix durfde ooit kritiek te hebben op de houding van de gemiddelde Nederlander tijdens de bezetting. Daar staat het stel dan op de Dam op 4 mei. Voor mij hebben ze afgedaan.

groet
Frans

_





_
Ofsen  
24 nov 2012 14:34
angstige tijd. mooi artikel over een rot periode in nederland. ik zat toen nog in Indie in een jappen kamp. jeetje die reis van 11 november. schokkend. prachtig die ontsnapping van die jongen in Naarden.

Ofsen  
06 mei 2013 15:33
het is ongelooflijk wat de Duitsers en Jappen op hun geweten hebben. 50 duizend mannen uit Rotterdam. allemachtig wat een ellende moeten die achtergebleven gezinnen hebben meegemaakt. wat een mooi verhaal van die 18 jarige jongen. hongerwinter. ik weet er alles van. prachtige die oude zwart wit foto's.
_





_
Gooilander  
06 mei 2013 16:01
Dag Rene,
Oorlogsmisdadiger Hirohito werd na 1945 ontvangen door de koninklijke familie. Dat is een grote schande geweest.

groet
Frans

Bepbakker  
19 feb 2015 19:48
het was zondagochtend en mijn vader was aan het merwedekanaal aan het vissen toen de moffen een fabriek die oorlogsmateriaal fabriceerde bombardeerde er viel een bom in het kanaal en mijn vader lag op zijn buik langs de waterkant te schudden van angst. Maar door die bom in het water kwamen alle vissen dood bovendrijven mijn vader op zijn fiets met houten banden schepten zoveel mogelijk vissen in zijn leefnet en toen naar huis maar wat doe je met zoveel vissen uitdelen aan de buren hij een beetje zout en zij een maaltje vis die zondagochtend rook de hele straat naar gebakken vis en dat in de hongerwinter.Zoveel mogelijk buren hebben geprofiteerd van de wonderbare visvangst.Zo was er uit iets slechts toch iets goed uitgekomen.Hartelijke groeten van Bep Bakker.
_





_
Gooilander  
20 feb 2015 19:29
Dag Bep,

EEN LEUK VERHAAL.
Tijdens de oorlog visten de moffen ook op die manier. Ze gooiden een handgranaat in een kanaal en de vissen kwamen verdoofd bovendrijven.

groet
Frans