Delen     Populaire blogs     Volgende blog Ľ
Blog maken     Inloggen
_
_
GOOILAND
Geschiedenis van Gooiland van 900 tot 2007
_
Home__Weblog__Prikbord__Fotoblog__Videoblog__Foto's__Links__Gastenboek__Vrienden__Zoeken__Tip__Login
_

Welkom op mijn Weblog


http://gooiland.vijftigplusser.nl/?page=article&warticle_id=44460



Mijn Profiel

gooilander
Ik ben nu offline

• Mijn profiel
• Privť bericht sturen
• Als vriend toevoegen

Toevoegen als weblog vriend






Zoeken in Google
_



CategorieŽn Overzicht




Laatste Weblog artikelen




Fotoboeken


FAMILIE (1)
_
FAMILIE (1)
_

FAMILIE (2)
_
ERFGOOIERS (89)
_






Weblog Vrienden


Nog geen weblog vrienden toegevoegd.



Gastenboek berichten

Lieneke Opmeer
08 juni 2017 10:00
_
Deze pagina kwam tegen toen ik op zoek was naar de familie Majoor en met name Machiel Janszoon Majoor uit Laren. Hij is mijn overgrootvader, zijn dochter Engelina is mijn oma. Ik ben ook vernoemd naar haar. Verder ben ik heel erg benieuwd of er meer informatie over mijn overgrootvader bekend is. lienekeopmeer@ hotmail.com

Hans Klinkenberg
25 maart 2016 20:58
_
Joaox@live.nl

Hans Klinkenberg
25 maart 2016 18:14
_
Mijn mailadres hieronder oogt wat vreemd. Ik probeer het nog even opnieuw. En anders alleen overnemen t/m nl




Watskeburt Op 50plusser.nl

Door bar265 om 23:21
_
Bar265 Online

Door AngelB om 23:21
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door Lifeisaminestrone om 23:15
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door barth. om 23:15
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door Lifeisaminestrone om 23:14
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door Eenzamefietser75 om 23:13
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door Briesje om 23:13
_
Briesje Online

Door Briesje om 23:12
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst





_

Andere artikelen



GOOIERS WEBSITE


Op reis in het verleden

Interview door Joyce Huibers -
Gooi en Eemlander 26-10-2002
________________________________

Op reis in het verleden

Frans de Gooijer,
hoeder van de historie van de erfgooiers


Noem de woorden erfgooiers en boerderijen en twee en een half uur later is Naarder Frans de Gooijer nog steeds niet uitgepraat. Zijn vader was de laatste Erfgooierboer in de Vesting Naarden. Hoewel hij zelf nooit de ambitie heeft gehad boer te worden, heeft zijn familiegeschiedenis hem gegrepen. Sinds het begin van de jaren zeventig verzamelt De Gooijer alles wat hij er maar over kan vinden. Mappen, dozen vol staan er op zijn zolder. Inmiddels moet hij ook toegeven dat het bijna geen hobby meer is. Frans de Gooijer woont in de Gansoordstraat, niet ver van de nog bestaande boerderij van zijn grootouders op de hoek met de Pijlstraat. De woning is alleen halve eeuw niet meer in de familie, maar regelmatig loopt hij er nog even langs. Hoewel hij het niet expliciet zegt, is het duidelijk dat de boerderij van zijn grootouders een beetje zijn grote trots is. "Het was een van de grootste boerderijen uit die tijd. Ik heb alle bewoners nagetrokken zover ikon. In de zeventiende eeuw heeft het aan de burgemeester van Naarden toebehoord. Zesendertig meter lang was de boerderij. Ik heb het zelf nagemeten en er tekeningen van gemaakt."
De Gooijer rommelt wat tussen zijn mappen en papieren die de hele eettafel bedekken. Foto's, tekeningen, oude koopaktes. Je kan het zo gek niet bedenken of De Gooijer heeft het wel in een map zitten. "Kijk hier heb ik het" , zegt hij, een tekening te voorschijn trekkend. "Die houten achterkant bestaat nietmeer. Toen mijn oma in 1956 overleed ging de boerderij naar een aannemer. Al haar zonen hadden inmiddels zelf al een boerderij, of hadden iets in de melkhandel. De aannemer heeft toen de houten schuren afgebroken en drie huisjes neergezet. De boerderij zelf is enkele jaren later opgeknapt en in twee woningen verdeeld."

De Naarder werd in 1933 geboren op een boerderij in de Bussummerstraat. Zijn vader was zes jaar daarvoor voor zichzelf begonnen. Zijn voorouders verdienden sinds halverwege de negentiende eeuw de kost als boer in Naarden. Overgrootvader Willem begon als pachter op het landgoed Oud Crailo, waar nu Linda de Mol woont. In 1857 betrok Willem zijn eigen boerderij, een andere dan waar Frans' vader Herman later in terecht zal komen. Willem's kinderen begonnen ook een boerderij in Naarden. Jan en Klaasje, de grootouders van de Gooijer betrokken de boerderij op de hoek van de Gansoordstraat met de Pijlstraat in 1895. "De vestingboerderijen werden gebouwd om het garnizoen en de bevolking van voedsel te voorzien. Zeker ten tijde van omsingeling was dat heel praktisch. Door de koeien en rogge kon het leger op krachten blijven. De boeren zijn op die manier tot twee keer toe hun verbouwde producten kwijtgeraakt. Alleen dan niet aan het eigen leger maar aan het Franse leger, dat in 1672 en in 1813 onder Napoleon Naarden binnen walste en hier lang gelegerd bleef."
De vesting telde in 1945 nog zeventien vestingboerderijen. Daarvan waren er zeven van niet-erfgooiers. De erfgooiers hadden het recht hun vee op de meentgronden te laten grazen, het zogenaamde schaarrecht. "De oudste boerderijen stammen uit de zeventiende eeuw. Van vroegere perioden zijn geen boerderijen bewaard gebleven. Nu zijn er nog slechts vijf over, al zijn ze niet allemaal herkenbaar. De kleine boerderijen bestonden uit een voorhuis met wat houten schuurtjes op het erf. Die van mijn oma en mijn vader behoorden tot de grootste en oudste.
"
"Ik heb de bewoners van mijn vaders boerderij zover mogelijk terug gezocht.Blijkt dat familie van de bekende schildersfamilie Ruysdael daar gewoondheeft. Dat zijn leuke ontdekkingen."

Drukken

De Gooijer zag zelf niets in het boerenleven. "Als wij als kinderen de koeien in melkenstijd van de gemeenschappelijke weilanden moesten ophalen, probeerde ik me zo vaak mogelijk te drukken. Kwam ik er niet onderuit, dan probeerde ik landen of werelddelen te herkennen in de tekening op de huis van de koeien. Zo leerde onze koeien uit de honderden anderen herkennen. Ik ben zo snel mogelijk iets anders gaar doen. Ik werd technisch tekenaar en ben onder meer hoofdconstructeur bij Stork In Amsterdam geweest."

De Naarder zegt altijd al interesse te hebben gehad in geschiedenis enaardrijkskunde. "Ik werd als kind gegrepen door de verhalen over de 80-jarigeoorlog en de Gouden Eeuw. Daar was veel aandacht voor toe ik in de TweedeWereldoorlog naar school ging. Machtig mooi vond ik dat. De interesse in de boerengeschiedenis van het Gooi en Naarden in het bijzonder is eigenlijk pas veel later gekomen. Toen mijn vader eind jaren zestig uit zijn boerderij moest, heb ik daar alles opgemeten. Ik had het gevoel dat ik dat moest doen. De gemeente deed niets, die dacht alleen maar aan de bouwgrond die vrij kwam.""Ik las toen ook al veel over de erfgooiers geschiedenis. Maar de verslaving is pas echt begonnen zo halverwege de jaren zeventig. Ik wilde me bezig houden met geschiedenis, maar het wel klein en overzichtelijk houden. Dat werd het Gooi. Ik had ontdekt dat er wel veel over de erfgooiers was geschreven, maar altijd door buitenstaanders, nooit door hen zelf. Veel verhalen over vroeger gaan vaak over veldslagen en oorlogen of de koninklijke familie. Ik wilde uitzoeken hoe de maatschappij in elkaar stak, hoe het de gewone burger verging. Ik behoor tot die oorspronkelijke bewoners van het Gooi. Die geschiedenis wilde ik niet verloren laten gaan. Vanaf dat moment ben ik het archief in gedoken, verhalen gaan opschrijven en documenten gaan verzamelen."
Sinds zijn pensionering is De Gooijer vaak in het archief van Naarden tevinden. Hij zit in het bestuur van de Stad en Lande Stichting en heeft zich bezig gehouden met de restauratie van het erfgooiersarchief. Ook is hij lid van de historische vereniging Blaricum. De Naarder betreurt het dat zijn eigen stad zo weinig afgifte punten zijn voor zijn verhalen. De Gooijer schrijft in het historische tijdschrift van Blaricum . "Ik schrijf sinds 1987 regelmatig voor 'De Omroeper', toevallig afgelopen december 2001 nog een heel verhaal over de vestingboerderijen, en ook wel eens voor 'Tussen Vecht en Eem' Maar ze kunnen niet altijd alles gebruiken. Ik ben erg bevlogen in wat ik doe, maar ik ben zo'n beetje de enige hier met belangstelling voor de Gooiers. In Blaricum,waar ik ook veel ben, leeft de geschiedenis van de erfgooiers veel meer. Daar vind ik meer gelijkgestemden."

In de container

De Gooijer is de laatste tijd versneld bezig om zo veel mogelijk informatie teverzamelen en vast te leggen. In bladen, boekjes en op het internet. "Vaak is het puur voor mezelf. "Ik ben nu, in 2002, negenenzestig geworden en er kan van alles overkomen. Het zou toch vreselijk zijn als alles weg raakt. Dit moet allemaal bewaard blijven. Mijn vrouw maakt graag de grap dat als ik er niet meer ben, ze een container voor laat rijden en alles er in laat gooien. Wegermee, opgeruimd staat netjes. Is eindelijk de zolder weer leeg, zegt ze dan.Ik moet er niet aan denken dat het gebeurd. Al die informatie, het zijn geen wereldschokkende zaken. Maar zoiets, de geschiedenis van je voorvaderen, moet bewaard blijven.
"
"Ik zeg wel eens tegen een vriend van mij die de hele wereld over reist: ik reis eigenlijk altijd in het verleden. En dat meen ik echt. Ik ben altijd met dat verleden bezig, zit er helemaal in. Soms misschien wel wat teveel. Dan loop ik verstrooid rond en denk aan het einde van de straat: wat ging ik nou toch al weer doen? ."

_________________________________

http://gooijer.netfirms.com

http://gooijer.nl.jouwpagina.nl


_________________________________________

A journey in the past given by Frans de Gooijer.

Frans de Gooijer,
guardian of the erfgooiers history.


If you name the words Erfgooiers and farms, then about two and a halve hours later, the Naarden Frans de Gooijer would still not done with his story. His father was the last erfgooierfarmer in the walled town of Naarden. However he himself never did liked to be ambitious enough to become a farmer, also his family history made him very interested in dealing with the past. At the start of the nineteen seventy's he started gathering many pieces of information about de Gooijer family, and everything he could find about them. Many boxes with maps and titles are standing in his attic. However he has to admit, it isno longer a hobby anymore.

Frans de Gooijer lives in the Gansoordstraat in Naarden, not far from the farm his grandparent used to have, which is still standing on the corner of the Pijlstraat. For about an halve century now, the farm no longer is in his family's name, when he takes walks he passes it many times and checks it allou. However he won't say it to anybody, but he is very, very proud and is happy that his grandparent's farm is still standing and in tact. It was one of the biggest farms in that period. he said: " I have checked outevery family that lived in the farm as far back as I could. In the seventeencentury the farm belonged to the Mayor of Naarden. Thirty six meters (about 108 feed) long the building was. " I have measured it myself, and also made drawings from it all" he said.
As de Gooijer looks through an amazing amount of maps and documents, which are covering most of his dining room table, photo's, drawings, old mortgages. What ever you might think of, he has the documents or maps which he can show you."Look here, here it is". he would say, and a drawing is being presented. The wooden backsite of the farm does no longer exist. When my grandma passed away in 1956 the farm then was transfred to a contractor. All her son's already had their own farms or had a business where dairy products were developed. The contractor demolished all the wooden barns on the property and built three houses in place of them. The farm building it self at few years past was completely renovated and divided into two homes.
Frans, this Naarden boy, was born in 1933 on a farm that his father owned, it was located in the Bussummerstraat. His father started for himself six years before Frans was born. About all his ancestors earned their living as farmers halve way into the nineteen century in or near the walled town of Naarden. His great grandfather started to leasea parcel of land called Hofstede Crailo, where now Linda de Mol lives. Thegrandfather Jan of Frans was born at Crailo. In 1857 great grandfather Willem started a farm in the Bussummerstraat, at a different location as where Frans 'his father later (1927) settled. Each of the brothers of grandfather Jan, alsostarted a farm in or near the walled town Naarden. The grand parents from Frans de Gooijer started their farm at the corner of the Gansoordstraat and the Pijlstraat in the year 1895.The town farms were created to feed the troops that were defending the walledtown and the The Dutch Waterline , but also the citizens of Naarden. Intime of war, and when the walled town was surrounded by enemy troops, it was very practical way to survive. With the cows and the grain that was grown, the troops would be strong and never run out of food. However the farmers becauseof their unique practish lost their farm products not to there own troops, buttwice to the France troops that did conquered the town twice in the year 1672 and then again when the army of Napoleon came in the year 1813, they stayed in the town for quite some time. (November 1813 - May 1814)

There were about sixteen town farms at that time until the 1940's. From which seven of them were not related to the Erfgooiers. The farmers called Erfgooiers had certain right (common lands) to let their farm animals, mainly cows, graze on the Common Lands, which was called shere right (schaarrecht) The oldest farms dated back to the seventeen-century. No traces are found from any town farms from the earlier period of history. At this time there are only five farms left in the walled town, but you can nolonger recognize them ever to have been a farm some time ago. The little farms mostly were consisting of a farmhouse and some wooden barns on the property."The farm of my grandma and from my dad were one of the biggest farms in the walled town". As Frans would tell you "When I went back into the history of the farm and I found that in earlier times the family of Ruysdael had lived there of wich one of them was the famous artist painter Ruysdael. That wassuch a tremendous finding for me to find out.

Frans de Gooijer himself did not care to become a farmer himself. He said "When we as children had to bring the cows back to the barn, I tried to hidein many ways as possible. When I could not hide or get away from those shoresof picking them up out of the pasture. I then would look at the markings on the cows hide and see of there was a likenese of outlines from some country, by doing that I learned which cow was which. After growing up I went as soon as possible trying to do some other kind of work. (after my militaryservice) First I became a technical draftsman, and then later became headdraftsman at the Stork Company. (in Amsterdam) Frans said that he always had the interest in knowing more about history and geography. Being a child I wasalways very interested in the Dutch 80-year war and the Dutch Golden Age. "Iwas very interested in those things when going to school during the Second World War, it was very intriguing, to know. The biggest interest in the farms and 't Gooiland Naarden came some what later in his life. He said: "When my dad had to leave his farm in 1967, he went and measured every inch of the farm. He had a feeling that was important thing he should do. The town's authority did nothing to preserve anything of the past; all they were interested in was more space for building when it because available. I had read about the Erfgooiers history, but the actual got the addiction of that historical period mid seventy's. My intention was, to keep it small but very detailed. Then it became Gooiland. He had found out that there was never much written about the Erfgooiers by themselves, but always through outsiders. Many stories that he found were about conquering and waging wars within the kingdom. My real thoughts were finding out about the organization and how itreally operated, and also how the citizens of the town benefited by their existence. "I belongs to the original inhabitants of Gooiland and so I didn't want to loose any of that history from there past".He said: "From that moment on I been actively busy in obtaining any and all ofinformation and documentation about those historical periods. Since his retirement, Mr. de Gooijer is often to be found in the archives from Naarden and Hilversum. He is also very busy in the organisation called Stad en Lande Stichting (Common Lands of Gooiland Foundation), of which he is also a member. He keeps himself very busy with the restoration of the archives concerning the Erfgooiers. In addition he is a member of the Historical Society of Blaricum.
The Naarden born Frans is kind of sad about his own home town, of which he says: "They have not done enough to preserve that part of Naarden's history",and "there is very little interest in what I'm doing". Since 1987 he has written many articles in some magazines, one of which is called 'De Omroeper'. By chance I wrote an article about the town farms, and it was published in amagazine named Tussen Vecht en Eem (Between the rivers Vecht and Eem). But they cannot always use what I want to say, once in a while I really getannoyed, that I'm the only one around that is interested in those particular time periods. Most of all I miss the "real citizens" of this town, so I could talk to them about those parts of our history. In the village of Blaricum,were I often go, there is were the history of the Erfgooiers is more vivid andwere I can find some people with the same interest.

In short overview:

De Gooijer is at the present time is very busy in obtaining much informationas possible and then set it into print or to add on to his web site (6) on theinternet for all to see and to read. Many times it has been called a selfishidea. On his part, and that he only does it to please himself. At this time now that I'm 69 (2002) and anything can happen, it would be very tragic if everything that I have gathered and found would be lost. This kind of information needs to be salvaged. My wife often makes a remark, that if and when I pass away, she will hire a dumpster to load up all that junk, files, paper and boxes. In her own words, she said to him" I will clear the mess", "then finally the attic will be empty and clean of all those boxes". I reallydon't want to think about what would happened if that really did happened. All that important information would be gone, some of it very important and somevery world shocking pieces of information what our fore fathers had done inthose days of the past, I think they really should be saved. (not very worldshocking) I told one of my friends that travels much around the world " I only travel inthe past". Sometimes when I go for a walk down the street, I would suddenly ask myself "What was I going after" and "What was I going to do with it". Many times I spend way too much time with this so-called hobby! I really mean that, I stay far too busy in finding out what happened in the past history of Naarden and the Erfgooiers, but I think I'm racing against time, to preserve what has past.


________________________________

F.J.J. de Gooijer
startpagina: http://gooijer.nl.jouwpagina.nl



Op de stoep van grootjes boerderij


Schilderij van oudste Vestingboerderij


Wapen: Stad en Lande van Gooiland


Boerderij hoek Gansoordstraat - Pijlstraat


Artikel links



Geplaatst op 25 september 2016 18:23 en 5968 keer bekeken



Deel dit artikel via:





_
R
eacties van leden


Je reactie
Naam   Gast
Reactie   
  _
Captcha_Beveiligingsvraag

Welk dier is dit?
_





_
Fey  
29 jul 2007 12:42
Een zeer interessant artikel en het is goed dat er mensen bestaan die allles optekenen voor latere generaties, zodat de volgende generatie er ook over lezen kan.
Ik wens jou en je vrouw een hele fijne dag.
Vr. groetjes, Fey

Benneke  
29 jul 2007 20:30
Hallo Frans, Vandaag weer terug gekomen uit Zeeland. De weblogs weer kunnen bekijken. Dank voor je reacties op mijn weblog. Je kunt misschien wel eens liederen uit die bundel publiceren op je weblog. Lijkt mij interessant. Dat was een mooi interview dat je hier afdrukte. Er kwam goed in uit waarmee je met zoveel passie bezig bent. Als je al zover bent als jij, dan werkt dat best wel verslavend denk ik. Je hebt in ider geval een heel archief over het Gooi opgebouwd. Tot horens

Benneke
_





_
JohnS  
18 okt 2010 13:12
Dag Frans,

Ik vind het geweldig dat er mensen met zo'n passie als die jij hebt voor je achtergrond bestaan. En uiteraard moet al jouw speurwerk en documentatie voor het nageslacht bewaard blijven. Ik bezoek regelmatig even je startpagina om daar stukjes uit te lezen.
het is te hopen dat je nog jaren met genoegen dit werk kunt voortzetten. En ik denk dat je vrouw best wel trots is op wat je allemaal doet.

Groeten, John


Gooilander  
18 okt 2010 13:52
Dag John,

Met mijn onderzoekjes wil ik laten zien dat er tot einde 19e eeuw een ander Gooiland heeft bestaan. Het lijkt misschien overbodig, maar dat is het niet. In Hilversum betond al voor de oorlog een Goois Museum, gevestigd in het 19e eeuwse raadhuis van Hilversum. Een paar jaar geleden werd het niet alleen omgedoopt tot Museum Hilversum, maar er gebeurde meer. De hele Gooise geschiedenis tot einde 19e eeuw werd in de ban gedaan. Alle voorwerpen van de 'voorhistorische' grafheuvels tot en met boerengereedschap werd in een kelder gedumpt. In ben zelf in zo'n keldertje geweest om na te zien wat er met bruiklenen (voorwerpen) was gebeurd. Alleen de voor-geschiedenis en de geschiedenis van de Gooise Matras is voortaan te zien. De voorgeschiedenis begint met de komst van de spoorlijn Amsterdam - Amersfoort . (ca. 1870) Dan gaat het verder over de villabouw en de architecten die werkzaam zijn geweest.
-- Af en toe wordt er een kleine tentoonstelling gebracht over de zogenaamde Gooise Schilders. Die schilders hebben de verdwijnende oorspronkelijke Gooise maatschappij vastgelegd.

groet
Frans
_





_
Janwillem32  
19 okt 2010 11:55
Heerlijk om te lezen, dat zulke mensen nog altijd in het echt bestaan. je ziet ze niet zoveel meer meer en dat vind ik persoonlijk een heel slechte zaak.Onze geschiedenis gaat op die manier verloren. Jammer.
Gefeliciteerd met dit prachtig artikel.
Jan Willem.

Gooilander  
19 okt 2010 12:42
Dag Jan Willem,

Bedankt voor de reactie.
Bij John heb ik gereageerd over het gebrek aan historische belangstelling bij de lokale overheid. In dit geval de gemeente Hilversum. Ooit het grootste en armste dorp van Gooiland. Een dorp met schapenboeren en ziekelijke wevers. De gezondheidstoestand was daar nog slechter dan in de rest van 't Gooi.
Sinds de Gooise Matras in Hilversum de lakens uitdeelt, mag er niet meer om gekeken worden naar het verleden.

groet
Frans de Gooijer
_





_
Ofsen  
18 okt 2012 14:38
wat een mooi artikel Frans. en lang maar dat zijn we gewend van je :grin: mooi die laatste foto van de boerderij.

Gooilander  
18 okt 2012 16:13
Hallo Rene,

Allereerst bedankt voor je reactie.
Voor de goede orde, het volgende:
In 2003 had ik samen met iemand een website opgezet. Mijn wachtwoord en gebruikersnaam kende ik zelf niet. Na een paar jaar liet deze kennis het afweten. De website werd van het internet gehaald, zonder dat ik op de hoogte werd gebracht.

Deze weblog GOOIERS WEBSITE is alleen de inleiding geweest van de vervallen website.

vr. groet
Frans.
_





_
Ofsen  
06 feb 2014 11:42
prachtig artikel Frans. mooie hobby van je. heel toevallig, ik hoorde het op mijn verzoek van Artis Amsterdam, dat de olifant Manis waar mijn opa in de jungle van Sumatra mee werkte, in de gooi en eemlander stond op 15 februari 1936. Manis werd uit indie overgeplaatst naar Artis.

November-rain  
11 jun 2015 10:45
Prachtige uitgevoerde site en veel duidelijke documentatie & foto's.
Hendrik
_





_
Gooilander  
11 jun 2015 15:40
Bedankt
groet
Frans