Delen     Populaire blogs     Volgende blog Ľ
Blog maken     Inloggen
_
_
GOOILAND
Geschiedenis van Gooiland van 900 tot 2007
_
Home__Weblog__Prikbord__Fotoblog__Videoblog__Foto's__Links__Gastenboek__Vrienden__Zoeken__Tip__Login
_

Welkom op mijn Weblog


http://gooiland.vijftigplusser.nl/?page=article&warticle_id=44460



Mijn Profiel

gooilander
Ik ben nu offline

• Mijn profiel
• Privť bericht sturen
• Als vriend toevoegen

Toevoegen als weblog vriend






Zoeken in Google
_



CategorieŽn Overzicht




Laatste Weblog artikelen




Fotoboeken


FAMILIE (1)
_
ERFGOOIERS (89)
_

FAMILIE (2)
_
FAMILIE (1)
_






Weblog Vrienden


Nog geen weblog vrienden toegevoegd.



Gastenboek berichten

David Hughes
20 oktober 2017 07:22
_
Heb je dringende leningen nodig om je financiële problemen op te lossen? Indien geïnteresseerd; neem dan contact met ons op via; E-mail: Paydayloans@li ve.com Telefoon: (512) 850-4970

Lieneke Opmeer
08 juni 2017 10:00
_
Deze pagina kwam tegen toen ik op zoek was naar de familie Majoor en met name Machiel Janszoon Majoor uit Laren. Hij is mijn overgrootvader, zijn dochter Engelina is mijn oma. Ik ben ook vernoemd naar haar. Verder ben ik heel erg benieuwd of er meer informatie over mijn overgrootvader bekend is. lienekeopmeer@ hotmail.com

Hans Klinkenberg
25 maart 2016 20:58
_
Joaox@live.nl




Watskeburt Op 50plusser.nl

Door Tympaan om 10:12
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door Rosalina42 om 10:12
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door mazij om 10:11
_
Profielgegevens aangepast

Door Rosalina42 om 10:11
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door Elisa40 om 10:11
_
Nieuwe Reactie geplaatst

Door Tharisis om 10:10
_
Nieuwe Weblog reactie geplaatst

Door theresiaverschraegen om 10:09
_
Nieuwe Fotowedstrijd foto toegevoegd

Door Elisa40 om 10:09
_
Nieuwe Reactie geplaatst





_

Andere artikelen



HOOIBOUW IN BLARICUM


Ouderwetse hooiwagen - prent uit de 18e eeuw

HOOIRIJDEN BIJ LAMMERT VAN DIKKE WILLEM

Het was een natte zomer dat jaar. Het was net als dit jaar (1974) tobben met de hooibouw. Tussen de buien door moest je een paar voer hooi thuis zien te krijgen. Maar Lammert van Dikke Willem had altijd goede zin. Het was een kleine ouderwetse man met een opgeruimd karakter, die een tot boven aan toe dicht geknoopt vest droeg met daar nog een buis overheen, platte pet op en altijd vriendelijk voor de mensen was. Hij was getrouwd met Kee Elders, waarover al eerder in dit blad is geschreven.

Met zijn vier jongens reed hij hooi voor dove Boerhout uit Bussum, voor Gerrit van Jan de Kleermaker en vele anderen. Als het mooi weer was gingen de voorstellingen wel eens nacht en dag door. Alles met paarden. Eigen paarden van Kromme Hannes uit Bussum (ook wel de Por genaamd, hij heette De Bruin)

Willem, die later de bijnaam “Hollywood” (2) kreeg, was er meestal met twee paarden op uit om gras te maaien; de anderen gingen met harkmachines, schudders en hooiwagens er op uit. Lammert zelf zat ook veel op de schudder en de zaak meestal met een hit ervoor . Hij kon toch zo mooi vertellen, die Lammert. Hij zat hoog op de harkmachine, zegt tegen Willem : “Snij het er maar af, jong, het groei nou toch niks meer. Kees, hark jij de slootkanten in., jong, dan trek ik het bij elkaar” en tegen de anderen: “laden jongens, hooilanden ik wil een schoon veld zien”. Tegen de avond werd met zoveel mogelijk jongens hooi aan de opper gezet en een paar voer mee naar huis en een paar voer mee naar Bussum, die nog gelost moesten worden in de berg. Nooit ‘s avonds hooi bij de berg laten staan! De volgende morgen begon de pret opnieuw. Willem was het eerst weg om gras te maaien; ook om te melken moesten ze vroeg weg. De jongens moesten met de hooiwagens ook rap op weg wezen. Het leek wel blitszkrieg. Moeder Kee was ook nachten en dagen in de weer, want er werd goed voor de mensen gezorgd. Er was van alles niet tekort.

Het mooiste was als je thuis kwam, dan zei Kee: “Jongens een kapje dwars”. Dat was een ouderwets witbrood, op de vloer gebakken, en die sneed ze dan met een groot mes van voor naar achteren open, daarop dikke boter en een reuzen plak kaas er tussen of twee plakken snijkoek. Ze sneed ook wel het hele brood doormidden en twee heren hadden een souper.

Grote kom warme koffie met veel suiker “Heerlijk Marie”. Ik weet ‘t nog als de dag van gisteren, dat ik met Kees, de jongste zoon, hooi haalde uit een achterpand, ik geloof de “Kakadoris”. Dat hooi noemden wij apenhaar, heel kort hooi met rammeltas erin. Dat kon je in de hete zon niet laden. Midden in de nacht reden we weg met de jonge vos, een baas peerd, dat later nog door de landmacht gevorderd is.

Om 5 uur waren we al met twee voeren bij de berg, dat was in 1935. De berg was nog nieuw. We haalden hier voer en moeder Kee zorgde voor een “kapje dwars”. Een boer spreek in Blaricum nooit over een hooiberg, maar over een barg. Hij heeft een 2, 4 of 5 roeige berg. Hij kreeg zo veel hooi bij de barg en heeft het een of ander achter de barg, dit is typisch Blaricums ofwel Goois. Het is een mirakel zoveel hooi als Lammert van Dikke Willem met zijn jongens uit de polder en van de Gooise Maten gereden heeft en allemaal met ouderwetse boerenwagens met kromme dissel, hooileren, burriehouten, hegelleer, wezeboom, gorhaak, voor- en achterbint, in Blaricum de banen genoemd. (voor- en achterbaan) (2) Alles voor de hooibouw in de lijnolie of de verf gezet na een grote wasbeurt. Het gaf geen pas om met een wagen waar nog mest aan kleefde hooi te rijden. En ‘t was nog vakwerk dat hooiladen. Moeder zei altijd: één man aangeven één man goed leggen”. Bij Lammert van Dikke Willem zei men altijd: “twee man steken, één man grijpen”. De meest gebruikte term was: schoten, dit is naar boven brengen en laden of laaien. Eerst de burriehouten goed leggen en dan laden zo hard als ’t maar kon totdat de aangever of schoter er met de lange vork niet meer kon. Dan zei de lader: “geef de wezeboom maar an”, en dat was altijd weer opnieuw prettig te horen voor de schoter. Daarna de banen of binten aangeven, de wezelboom door ’t voorbint steken, aansjorren met eigen lichaamskracht, de achterbint over de boom heen, door de gorhaak en weer over de wezelboom, met twee man aantrekken en vastzetten. Even zitten bij de kruik, even drinken en dan rijden. Zo deden de boeren dat vroeger.

Gijs L. Calis

(Blaricum, Hei en Wei 1974)

__________________________________________

(1) Hooiwagen onderdelen zie afbeelding 1

a. = Burriehout lang boven
b. = Burriehout kort onder
d. = Weesboom
e. = Voorbaan.
e. = Achterbaan
g. = Gorhaak
h. = Voorzijde profiel voer hooi
h. = Achterzijde profiel voer hooi

(2) “Hollywood” was Willem de Graaf

_______________________________________________

Startpagina:

http://gooijer.nl.jouwpagina.nl

http://gooiland.vijftigplusser.nl


Afbeeldingen:

Kleurenfoto's : "Dag van het Werkpaert'' te Blaricum

(foto's mogelijk van Joep Vos)



Hooiwagens op de Blaricummer Meent


De weesboom wordt op het voer hooi gelegd.


Het voer hooi wordt naar de boerderij gereden.


Hooiwagen, in gebruik tot einde veertiger jaren.


Een zeisslag is een zwad breed.


Artikel links



Geplaatst op 24 september 2015 16:01 en 5436 keer bekeken



Deel dit artikel via:





_
R
eacties van leden


Je reactie
Naam   Gast
Reactie   
  _
Captcha_Beveiligingsvraag

Welk dier is dit?
_





_
Benneke  
21 feb 2010 17:27
Een mooi verhaal Frans, ik lees dat graag. Een groet van Benneke

Gooilander  
21 feb 2010 18:44
Hallo Ben,
Blaricum was oorspronkelijk een arm boerendorp. Tot ca. 1960 waren er in het dorp nog een paar boeren. Een groot deel van de boerderijen staan er nog, maar slechts in een enkele woont nog een boer, zonder vee. De meeste nog bestaande boerderijen zijn nu een soort dure villa's. Alleen uiterlijk lijken ze nog op een boerderij. Uiteraard zijn de muren NIEUW en de rieten daken zijn nooit zo dik geweest. De belastingbetaler heeft een groot deel van de restauratie betaald. De voormalige LAGE heggen zijn nu manshoog. Veel van het fraais is dus niet meer te zien. (waar betalen we dan voor?)

groet
Frans
(P.S. de schrijver van het verhaal leeft niet meer)
_





_
Hera  
21 feb 2010 20:18
Ha Frans, roept herinneringen op aan mijn jeugd. Ik was twaalf jaar, moest voor mijn gezondheid naar buiten.Kwam bij grootouders terecht, lekkere buitenlucht! Opa vond het goed dat die stadse maar moest helpen met hooien. Spichtige meissie moest in het bootje staan en "opsteken" zoals ze het noemden....k voel nog mijn armen...;-)
Wat een leuk verhaal weer Frans!

Gooilander  
22 feb 2010 14:25
Hallo Hera,

Dat hooi opsteken heb ik ook veel gedaan. Vooral in de hete zon was het zwaar. Bovendien transpireerde ik dan en kreeg voortdurend een lading hooikrok (graszaad) in mijn nek. Als ik de kans kreeg, dan drukte ik mij.

Hooi ruikt echter wel lekker, heel wat anders dan kuilgras.

groeten
Frans
_