ONZE JONGEN KOMT THUIS

_______________________

Onderschriften van de foto’s

1. Sergeant Joop Vrakking uit Naarden daalt de loopplank af van de ‘Cheshire’ te Rotterdam. Thans zet hij voet aan wal, na ruim drie jaar geleden als Oorlogsvrijwilliger naar Indonesië te zijn vertrokken.

2. Zie je man onze jongen komt thuis! De vadfer en moeder van Jooop, die te Naarden in de Sint Annastraat wonen lezen de brief, die hun de voorspoedige thuiskomst van hun zoon meldt.

3a. “Moeder !” ………… “Jongen !”

3b. Daar is de autobus met “Indische” jongens. Hier en daar houdt de bus stil en springt er eentje uit, die weet dat hij eindelijk weer thuis is.

3c. De buurt die jaren heeft meegeleefd met het gezin, laat zich niet onbetuigd. Namens alleen biedt een deputatie een prachtige vulpenhouder aan.

4a. Joops moeder weet wat haat jongen lekker vindt en reeds verscheidene dagen tevoren is zij bezig met bakken en braden. Weet U, niet alleen Joop zal smullen, maar allen, die deelnemen aan de viering van zijn thuiskomst, die zo feestelijk mogelijk moet zijn.

4b. Als U uw best doet kunt U Joop ontdekken in dit vrolijke gezelschap. Als wij dit plaatje van geluid zouden kunnen voorzien zou U horen en zien vergaan.

4c. De Sint Annastraat is versierd ter ere van Joop Vrakking. Iedereen verheugd zich over de terugkeer van de jongeman in de boezem van het gezin.

5a. Toen Joop drie jaar geleden vertrok gaf hij zijn jongste broer Gerard een doosje sigaretten. Wat deed Gerard ? Hij bewaarde één van die sigaretten en thans, op de dag van Joops terugkeer, biedt hij hem die sigaret aan. Dit is een van die kleine verassingen die Joop het thuiskomen prettig maakten. Zijn niet juist de kleine dingen die de vriendschap onderhouden en het leven dikwijls meer kleur geven ?

5b. Met groen en bloemen wordt de deur van de woning opgetuigd. Het moet een erepoort zijn, waardoor Joop straks binnenkomt. Zo verrijst bij iedere woning, waar een jonge kerel uit Indonesië terugkeert een boog van groen. Het groen van de verwachting, dat het gezin nu weer volledig zal zijn. Allen steken er een handje bij uit en zijn al in een zenuwachtige stemming om het grote gebeuren.

5c. Mejuffrouw Corry de Gooijer biedt namens het Thuisfront als huldeblijk een fraai zilveren lepeltje aan. Hoeveel heeft het Thuisfront in al die jaren voor de jongens niet gedaan ? Ze hebben het ten volle verdiend, want hun offer was groot. Maar ook wanneer ze terugkeren wil het niet achterblijven en de jongens met een kleinigheid bedanken voor hun moed en opoffering.

6a. Joop maakt een dansje met een van zijn zusters. Wij willen wel verklappen, dat hij een jongeman is van 28 jaar en bijzonder serieus . Verloofd is hij niet en in Indonesië heeft hij zelfs geen “correspondentie-vriendin” gehad.

6b. Een kleine, hel-verlichte woning in een stille straat. Achter de vensters is licht en heerst vreugde. Onze jongen is thuis en slaapt voor het eerst weer bij Moeder thuis. Zo is het in iedere stad en elk dorp van Nederland en zo zal het nog vele maanden zijn. Vlaggen, welkom in feestelijke letters en blijde gezichten na lang gescheiden te zijn.

6c. Héél laat ‘s avonds valt Joop doodmoe in bed. Droomt hij van de toekomst ?

7. Neefje deelt in de vreugde van de terugkerende militair



___________________________
Overgenomen uit 'DE WEEK IN BEELD' 11-03-1950


--------------------------------------------

F.J.J. de Gooijer

startpagina: http://gooijer.nl.jouwpagina.nl