Delen     Populaire blogs     Volgende blog Ľ
Blog maken     Inloggen
_
_
GOOILAND
Geschiedenis van Gooiland van 900 tot 2007
_
Home__Weblog__Prikbord__Fotoblog__Videoblog__Foto's__Links__Gastenboek__Vrienden__Zoeken__Tip__Login
_

Welkom op mijn Weblog


http://gooiland.vijftigplusser.nl/?page=article&warticle_id=44460



Mijn Profiel

gooilander
Ik ben nu offline

• Mijn profiel
• Privť bericht sturen
• Als vriend toevoegen

Toevoegen als weblog vriend






Zoeken in Google
_



CategorieŽn Overzicht




Laatste Weblog artikelen




Fotoboeken


FAMILIE (1)
_
ERFGOOIERS (89)
_

FAMILIE (1)
_
FAMILIE (2)
_






Weblog Vrienden


Nog geen weblog vrienden toegevoegd.



Gastenboek berichten

David Hughes
20 oktober 2017 07:22
_
Heb je dringende leningen nodig om je financiële problemen op te lossen? Indien geïnteresseerd; neem dan contact met ons op via; E-mail: Paydayloans@li ve.com Telefoon: (512) 850-4970

Lieneke Opmeer
08 juni 2017 10:00
_
Deze pagina kwam tegen toen ik op zoek was naar de familie Majoor en met name Machiel Janszoon Majoor uit Laren. Hij is mijn overgrootvader, zijn dochter Engelina is mijn oma. Ik ben ook vernoemd naar haar. Verder ben ik heel erg benieuwd of er meer informatie over mijn overgrootvader bekend is. lienekeopmeer@ hotmail.com

Hans Klinkenberg
25 maart 2016 20:58
_
Joaox@live.nl




Watskeburt Op 50plusser.nl

Door fiederelsje om 09:00
_
Nieuwe Reactie geplaatst

Door S.postma om 08:59
_
Nieuwe Reactie geplaatst

Door tulpmans om 08:59
_
Tulpmans Online

Door corn1948 om 08:59
_
Corn1948 Online

Door S.postma om 08:58
_
Nieuwe Reactie geplaatst

Door SiebevanderBij om 08:58
_
Nieuwe Reactie geplaatst

Door KEMPENAAR om 08:57
_
Nieuwe Foto van de dag geplaatst

Door S.postma om 08:57
_
Nieuwe Reactie geplaatst





_

Andere artikelen



GANSOORDSTR. 31 / PIJLSTRAAT 12 TE NAARDEN


STADSBOERDERIJ GANSOORDSTR. 31 / PIJLSTR. 12

OUDSTE STADSBOERDERIJ VAN NAARDEN

Vroegste bewoners

In 1749 werd de boerderij op de hoek van de Pijlstraat en Gansoordstraat bewoond door de weduwe van Anthony Groen. Daarna is deze boerderij in bezit gekomen van een aantal Naardense regenten. Tot 1761 was Casparis Guykingh eigenaar en vanaf 1762 zijn zoon Paulus. Paulus Guykingh. was een tijdlang President Burgemeester en omstreeks 1780 de eigenaar van de brouwerij De Drie Akers. Tot 1956 bevond zich in de boerderij een antieke gietijzeren haardplaat. De afbeelding bestond uit een groep dansende mensen rond een paal met een vrijheidshoed, met de tekst PRO PATRIAE. Paulus Guykingh zal deze plaat niet hebben aangeschaft. Tijdens de Patriottentijd werd hij uit zijn ambt gezet, omdat hij een vurige oranjeklant was. De notabelen verhuurden de boerderij aan landbouwers. Wie dat waren is onbekend. Guykingh verkocht in 1781 de boerderij aan de landbouwer Willem Koeman. Van de eerste volkstelling uit 1795 zijn geen gegevens bekend, wel kreeg het pand in 1806 het huisnummer 344. Het echtpaar Willem Koeman en Geertruy Groen had twee zonen, Hannis en Klaas. Omstreeks 1813 bezat de weduwe Koeman-Groen 3 paarden.16 De weduwe vermaakte bij testament aan haar zoon Hannis: ‘Het Huys, schuur en Erven.’ Vanaf circa 1819 blijkt zoon Klaas de eigenaar te zijn Tussen 1819 en 1840 hield hij gemiddeld 13 koeien, 1 vaars en 3 paarden. Bij de invoering van het kadaster werd de gehele vesting sectie G. Het perceel van de boerderij werd G 470 en het erf met losstaande schuur en wagenloods G 471. De oppervlakte was 680 centiare. In 1847 erfde Gerrit Koeman dit geheel. Op 11 november 1874 verkocht Gerrit Koeman zijn erfgoed aan de veehouder Gerrit Brouwer uit Huizen. De boerderij was bijna 100 jaar in het bezit geweest van de familie Koeman. Het koopcontract werd opgemaakt door notaris J.P. de Roeper, de koopsom bedroeg f 3000.



Jan de Gooijer en Klaasje Krijnen

Ten tijde van de geboorte van Jan Willemsz de Gooijer waren zijn ouders, Willem de Gooijer en Mietje Vos, pachters op het landgoed Zuid Crailo. Op dit landgoed rustte schaarrecht. Bovendien was de pachtboer erfgooier, een buitenkansje voor de landheer; zo kon hij meer gebruiksrechten op de gemene gronden claimen. Jan Willemsz werd op 7 september 1852 geboren op de hofstede aldaar. Vader Willem toog de volgende dag naar het dorp Huizen, want het landgoed behoorde tot deze gemeente. Baby Jan werd gedoopt in Blaricum, het geboortedorp van zijn ouders. In 1857 verhuisde kleine Jan met zijn ouders naar Naarden.Klaasje Krijnen was de jongste dochter van Harmen Lambertsz Krijnen en Emmetje Dekker. Hij was erfgooier, stamde uit Bussum en had zich na zijn huwelijk in 1849 in Naarden gevestigd. Klaasje werd geboren in 1865 in de boerderij Gansoordstraat / Raadhuisstraat. Vader Harmen liet zijn dochter bij de gemeente inschrijven onder de naam Klaasje en in de R.K. Vituskerk dopen onder de naam Klaasje. Zelf was ze niet ingenomen met haar roepnaam. Op haar grafsteen liet de familie dan ook Clazina zetten.


Jan de Gooijer trouwde 17 mei 1887 met Klaasje Krijnen. Bruidegom Jan was 34 en zijn bruid 22 jaar. De ouders van de bruid waren niet al te ingenomen met het huwelijk. Waarschijnlijk had vader Harmen een betere partij op het oog.

Het nieuwe echtpaar vestigde zich in een boerderijtje op de hoek Regenboogstraat /Wijvert. Op dit adres nummer 460 werden de vier oudste kinderen geboren. Marie op 21 juni 1888, Emma Maria op 11 juli 1890, Herman op 20 januari 1892 en de tweede Emma Maria op 27 juni 1894. De eerste Emma Maria had slechts een maand geleefd. Per 1 mei 1896 verhuisde Jan met zijn gezin naar de boerderij hoek Pijlsteeg / Gansoordstraat. Jan huurde de eerste twee jaar een deel van het pand van Gerrit Brouwer. Hij overleed In 1898 en zijn erfgenamen verkochten de hele boerderij aan Jan voor f 3500. Het betrof de kadasternummers G 470 en G 471. Op het gerucht dat Brouwer op zijn doodsbed “zoeken, zoeken” had gestameld, doorzocht Jan het huis in de hoop een schat te vinden. Tevergeefs klopte hij op alle wanden.

Het boerenleven

Het leven van Jan was zoals van de andere meentboeren. ‘s Zomers vroeg om half vijf op pad met de hondenkar om te gaan melken. Daartoe stonden twee grote trekhonden ter beschikking. Bij het Naardense bevrijdingsfeest ter gelegenheid van de herdenking van de Franse bezetting in mei 1914 deed de veertienjarige zoon Wim mee in de optocht met de hondenkar. Vaak gingen vader Jan en zijn zoons wel met paard-en-wagen naar de Naarder Meent. De jongste kinderen gingen ook mee om de koeien op te halen en naar de melkplek te brengen. Omstreeks zes uur, terug van het land, werden rond 1900 de koperen melkvaten (in de twintiger jaren vervangen door de melkbus) afgeladen en in een koelbak gezet.Het paard of de honden werden uitgespannen en gevoederd. Toen Jan wat ouder was en hulp had van zijn grote zoons, ging hij een tukje doen. Dat gebeurde zittend in een stoel, waarbij zijn hoofd op zijn armen op de tafel rustte. Daarna werden de melkbussen, kannen en emmers geboend. De melk werd direct rondgebracht naar de klanten in de hele vesting.Een van de afnemers was het Militair Hospitaal en de kazernes werden voorzien.Om daar melk te mogen leveren moest een contract worden afgesloten. Demenagemeester kwam persoonlijk op de boerderij afrekenen. In de hoop dat hetcontract verlengd werd kreeg hij na betaling een fooi. De steekpenning wasongeveer een rijksdaalder. Klaasje ging in de beginjaren heel vroeg naar dekazerne om melk naar de keuken te brengen. Voordat ze daar was kwamen desoldaten al naar haar toe om hun veldflessen te laten vullen. Zodoende had Klaasje dan, om zes uur in de morgen, haar eerste handgeld binnen.

Er waren regelmatig controlerende ambtenaren op pad, die monsters namen van de rondgebrachte melk. De bevindingen van de keuringsdienst te Naarden werden in de krant geplaatst. Zo stond in ‘ De Nieuwe Gooilander’ van januari 1922 een opsomming van de namen en adressen van de melkverkopers met de uitslag van het melkonderzoek, onder het kopje: “Verslag van het onderzoek van monsters rauwe melk, gedurende de maanden September en October 1921”. Jan de Gooijer uit de Pijlstraat 6 had melk met een soortelijk gewicht van 1.0307 en een vetgehalte van 3.15 %. Het resultaat behoorde tot het gemiddelde. Jan had in ieder geval geen water bij de melk gedaan.


Een liefhebberij van Jan was ook het fokken van paarden. In 1903 schaarde hijnaast 16 koeien en een vaars ook een fokmerrie en een ander paard. Als de merrie voor de kar liep, huppelde het veulen los naast zijn moeder mee. Het veulen moest leren parmantig zijn hoofd omhoog te houden. Hiertoe werd een eeuwenoud gebruik toegepast. Als het veulen het erf via het wagenpad verliet, liep het onder een tak van een boom door. Aan die tak hing zijn gedroogde haam(nageboorte). Volgens de volkswijsheid keek het veulen dan fier omhoog. Jan hield er ook van om, op bruiloften en partijen van familie, voordrachten tehouden. Die rijmelarijen bevielen zijn trotse vrouw niet. Een serieuze boer hoorde zich alleen met nuttige zaken bezig te houden, zoals met de erfgooier.


Bij de uitbraak van het erfgooiersconflict rond 1900 koos Jan de kant van denieuwe partij tegen het oude bestuur van Stad en Lande. Zijn oudste broerCornelis was zowel gemeenteraadslid als bestuurslid van de partij van FlorisVos. Tijdens de raadszittingen kwam hij op voor de nieuwe erfgooierspartij. Jan kende dus wel degelijk een serieuze kant. Overigens waren er binnen Jans generatie De Gooijer wel meer rijmelaars en zelfs dagboekschrijvers. De familieKrijnen was meer zakelijk ingesteld.

Dochters en zonen

Met drie kinderen was het echtpaar De Gooijer in de boerderij getrokken. Erwerden aldaar de zes jongste geboren en wel: Alie op 3 oktober 1896, Cor op 16september 1898, Wim op 18 augustus 1900, Bep op 26 januari 1903, Annie op 18 augustus 1905 en Jan Jacobus op 14 augustus 1909.Jan en Klaasje hadden op de oude stadsschool in de Schoolstraat (Pastoorstraat)gezeten. Dit slechte pand werd in 1877 vervangen door een school op de hoekGansoordstraat / Pijlstraat.18 De zijgevel van de Openbare school lag aan de Pijlstraat recht tegenover de boerderij. De post bracht vaak brieven, die alleen geadresseerd waren met “ Familie de Gooijer, tegenover de Openbare School.” De oudste Gooijer kinderen behoefden alleen maar de straat over te steken om naar school te gaan. Na de komst in 1904 van de katholieke Maria-meisjesschool, in de Turfpoortstraat, gingen daar de jongste dochters heen. De jongste zonen gingen naar de St. Jozefschool, die in 1906 aan de Gasthuisstraat geopend was. (19)

Zoals eerder vermeld overstroomde soms het zeewater ook een deel van de vesting. In een nacht van 1916 bonkte de porder hard op de luiken, terwijl hijschreeuwde: ‘De zee komt over!’ Jan en zijn zonen staken graszoden uit hetbleekveld en gooiden die voor de hooischuurdeuren. Gelukkig net op tijd, wanteven later stroomde het water door de Pijlstraat naar de lager gelegenGansoordstraat. (20)

De jeugd vliegt uit

De eerste die het huis verliet was dochter Marie. Zij trouwde in 1914 met deboekhouder Henri Marquenie. Bij die gelegenheid werd een groepsfoto op hetbleekveld genomen. De wederzijdse families en de bruiloftsgasten werden voor het nageslacht vastgelegd. Zoon Herman werd in 1915 opgeroepen om zijn militaire dienstplicht te vervullen, volgens hem de mooiste tijd van zijn leven. Hijbracht het tot sergeant en had graag beroeps willen worden, maar het leger werdna 1918 ingekrompen. (21)Herman trouwde in 1920 met de Bussumse Marie Post. Hij bleef voorlopig in hetbedrijf van zijn vader werken. Het echtpaar Herman en Marie ging wonen in hetvoorhuis van de boerderij . Hier werden hun oudste zoon en hun drie dochtersgeboren. Het huis werd al spoedig te klein en Herman begon in 1927 voor zichzelf in een boerderij in de Bussummerstraat. Zoon Wim trouwde met Martha Ruiter en trok nu in het voorhuis. De oudste kinderen van dit echtpaar werden ook hier geboren. Na hem zoon Bep met zijn vrouw Ida van Eijden en wederom werden hier hun oudste kinderen geboren. De jongste zoon Jan werd met zijn vrouw Annie Ikking de hekkensluiter Nadat zijn oudste kinderen in het voorhuis waren geboren verhuisde hij eind 1941. Alle zonen hadden tijdens hun eerste huwelijksjaren in het bedrijf van hun ouders gewerkt.Dochter Cor trouwde met de Bussumse politieagent Tijs Gommers. Alie trouwde de landbouwer Kees van der Zwaan. Emma trad in een kloosterorde en werdmissiezuster. Vanaf begin dertiger jaren, tot opsluiting in een Jappenkamp,werkte zij op Java. De jongste dochter Annie volgde met succes de kweekschool en was een tijdlang onderwijzeres in Naarden. Zij trouwde de rubberplanter Charles Hogeboom ‘met de handschoen’. Annie nam de boot naar Indië en woonde tot deJapanse bezetting op een rubberplantage in de omgeving van Medan op Sumatra.Vader Jan was inmiddels in 1924 overleden, hij heeft alleen zijn vier oudstekleinkinderen gekend.


De weduwe De Gooijer-Krijnen

Na het overlijden van haar man bleef Klaasje achter met een gezin met drievolwassenen en twee nog niet volwassen kinderen. De weduwe De Gooijer-Krijnen was een sterke persoonlijkheid. Energiek zette zij het bedrijf voort, eerst met één haar zonen. Omdat zij als weduwe op haar mans boerderij woonde, behield zij het schaarrecht. Bij een weduwe noemde men dat ‘Scharen bij de gunst’. Later kwam er een knecht, maar haar zonen bleven ook hand - en spandiensten verrichten. In de huishouding werd Klaasje eerst bijgestaan door dochter Alie. In 1938 kwam haar oudste kleindochter, de vijftienjarige Annie, ‘voor dag en nacht’ bij haar. Vanaf dat jaar deed Annie de huishouding en verzorgde zij haar grootmoeder tot die in 1956 overleed.Klaasje was een boerin in hart en nieren. Ze hield de stand van de veestapelzelf in het oog en bepaalde welke koeien vervangen moesten worden. Ze was ook erg gehecht aan het paard Moppie. Toen het dier te oud werd, moest het vervangen worden. Dierenliefde bij boeren had zijn grenzen. Een bedrijf kon het zich niet veroorloven een oud paard in leven te laten en te voeden. Dus ging het naar de slachter. Klaasje was bang dat het dier na de verkoop in handen zou komen van een sjacheraar die het zou afbeulen. Ze eiste daarom van de slachter dat deze haar de paardenhoef (met het brandmerk) terug gaf, als bewijs dat Moppie daadwerkelijk geslacht was.


De weduwe bleef zelfs tijdens de Tweede Wereldoorlog, van haar vijfenzeventigste tot haar tachtigste jaar, de bazin van haar bedrijf. Ze moest aanzien hoe verschillende van haar koeien werden gevorderd voor de voedselvoorziening. Haar paard werd einde 1944 door de Duitse Wehrmacht gevorderd. Als moeder en grootmoeder was ze zeer bezorgd om de veiligheid van haar zonen en oudste kleinzoon, vooral toen de razzia’s op mannen begonnen. Tijdens de eerder genoemde grote razzia op 24 oktober 1944 probeerden twee zoons van Klaasje tevergeefs de schuilplaatsen in de boerderij te bereiken. Onderweg van hun huis naar de boerderij, een afstand van nog geen honderd meter, werden ze door de Duitse soldaten opgepakt. De Duitse soldaten drongen ook de boerderij binnen. De hoogbejaarde Klaasje werd door hen gedwongen mee te gaan naar de hooischuur. Daar vroegen ze aan de oude vrouw of er iemand in het hooi verborgen was. Ze dreigden daarbij in het hooi te zullen schieten. Hoewel Klaasje niet wist of iemand in het hol was, beduidde ze de helden dat ze hun gang konden gaan. (22)


Na de Tweede Wereldoorlog bleef Klaasje vee houden en hield het bedrijf gaande met een knecht. Haar zonen hadden allen een eigen bedrijf, maar sprongen regelmatig bij. Stad en Lande was zeer streng op het punt van het schaarrecht. Het bestuur stuurde begin 1947 een brief naar de weduwe De Gooijer-Krijnen, met het verwijt dat niet haar knecht maar haar zoon haar koeien op de meent had gemolken.Klaasje was zeer geliefd bij haar nageslacht. Iedere zondag, na de kerkdienst,kwam de hele familie De Gooijer op bezoek. De kleinkinderen speelden dan op het erf of in de schuur. De kleine achterkamer was dan propvol. Als haar jeugdige kleindochters zich in iets nieuws hadden gestoken kwamen ze de aankoop laten keuren door hun grootmoeder. De bejaarde vrouw zat dan in een hoekje van de kamer naast de kolenkachel. Als enige overlevende van haar generatie bezochten ook verre familieleden haar. Dochters, zonen van haar overleden broers, zusters en schoonfamilie kwamen regelmatig langs bij hun tante Klaasje. ‘s Nachts sliep ze in de bedstee van het kamertje.Met Sinterklaas mochten de kleinkinderen hun schoentje zetten langs de wandenvan de pronkkamer. Ze kregen dan een grote speculaaspop, een schriftje,potloodje en een gummetje. Hun grootmoeder hing iedere jaar een pluk watten inde schoorsteen, want Sinterklaas was met zijn baard daarin verstrikt geraakt.

_________________________________

Opmerking:

Tot 1956 was het huisnummer Pijlstraat 6. Op de plaats van afgebroken houten hooischuur zijn enkele woningen gebouwd. De even nummers zijn daarna aangepst.
______________________________


F.J.J. de Gooijer - kleinzoon van Klaasje de Gooijer-Krijnen.


Stadsarchief Naarden: SSAN080 Rondleiding op de boerderijdag van 2003





STADSBOERDERIJ GANSOORDSTR. 31 / PIJLSTR. 12 CA. 1955


STADSBOERDERIJ AAN DE PIJLSTRAAT - CA. 1955


STADSBOERDERIJ AAN DE PIJLSTRAAT TEKENING CA. 1956


Plattegrond van de stadsboerderij uit 1956


Klaasje de Gooijer-Krijnen leest de Gooi en Eemlander op haar erf.


Tuin van de woonboerderij Gansoordstr. 12. (2011)


Plattegrond uit ca. 1950 van de stadsboerderij hoek Gansoordstraat / Pijlstraat te Naarden.


Artikel links



Geplaatst op 29 juli 2015 13:42 en 4137 keer bekeken



Deel dit artikel via:





_
R
eacties van leden


Je reactie
Naam   Gast
Reactie   
  _
Captcha_Beveiligingsvraag

Welk dier is dit?
_





_
Ofsen  
29 jul 2015 16:33
3000 gulden was toen ongelooflijk veel geld. schitterend al die oude verhalen over gebouwen etc... en dan die mooie stokoude foto van Klaasje de Gooyer.

Gast  05 mrt 2018 21:35
Persoonlijke lening voor iedereen

We bieden het minimumbedrag van 5.000,00 euro tot 20 miljoen euro
Een jaarlijkse rente van 3,5%
Lening duur: tot 30 jaar afhankelijk van het geleende bedrag dat u nodig hebt.
Als u 18 jaar en ouder bent, vraag dan een lening aan en krijg eenvoudig krediet.
Neem voor meer informatie over krediet, per e-mail contact met ons op: grimaldidomenico02@gmail.com
Officiële website: http://financeecredit.com/
Telefoon (whatsapp) +33642907149
_